Info -- Verslag -- Uitslagen -- Terein -- Foto's
Hike and Seek verslag van Seek & Destroy
Ons Hike and Seek avontuur begon vrijdag 14 maart. Om 18:30 stond Hendrik, samen met Mel, bij Rob op de stoep.
Daar aangekomen vroegen Mel, Hendrik en Rob aan Frans: "Heb jij de routebeschrijving uitgeprint?" Ook Frans beantwoordde deze vraag met "Nee". Hendrik: "Ik rij wel naar Groningen, en dan zien we wel. We zijn namelijk al laat, want om 18:30 begint de opening voor deelnemers!" Wij moesten pas om 20.30 vertrekken, dus geen nood, maar er moest tijdens de rit wel worden opgeschoten.
Ondertussen hebben we nog geprobeerd te bellen naar de info-lijn, maar ook die was bezet. Toen we bijna in Groningen waren had Mel ineens een idee; "Ik bel Kate wel, zij had ook al een kaart voor ons had gemaakt, toch?". Ze nam wel op, maar was niet zo blij dat wij ons niet aan haar tijd schema hadden gehouden. En dat we dan ook nog eens de route niet hadden afgedrukt was helemaal het toppunt!
Maar ze was gelukkig thuis, en wou wel even kijken op haar computer. Net op dat moment ging de telefoon, jullie vroegen je natuurlijk al af waar Wouter K. was, en die moest net nu bellen om te melden dat hij zijn radar diploma had gehaald. Heel handig dit weekend.. Ook wist hij te melden dat hij onderweg was met de bus naar Kampeerboerderij "de Klonie" in Ellertshaar.
Tijdens dit gesprek met Wouter K., heeft Mel van Kate de route doorgekregen tot aan "Borge". Terwijl Hendrik en Frans vrij doelloos aan het rond rijden waren, hebben Rob en Mel nog even de weg gevraagd naar Ellertshaar.
Het eerste huis waar we aankwamen had geen voordeur, maar een zijdeur en een grote hond. Mel en Rob hadden geen tijd te verliezen, want het was inmiddels al 20.30, "Oeps! We hadden er allang moeten wezen!".
Nadat Rob en Mel een routebeschrijving hadden gekregen, kwamen Frans en Hendrik er ook al weer aan. We zijn daarna, zonder nog eens de weg te hoeven vragen, in één keer naar de Kampeerboerderij in Ellertshaar gereden. Daar aangekomen hebben we ons snel aangemeld, en toen vonden we dat het tijd was voor een bakje koffie. Die stond daar al gelukkig al klaar!
Net op het moment dat we gingen zitten, en we Wouter K. zouden bellen, kwam hij binnen. "Heeeeeeey Wouter! Kom je ook koffie drinken?" Nadat lekkere bakje hebben we onze tassen op onze bedden neer gelegd, en zijn wij met zijn 5-en op zoek gegaan naar Hikers.
We gingen vanaf de Kampeerboerderij over de Boerveensweg, en dat vond de Volkswagen Polo niet zo leuk. Na een tijd gezocht te hebben zei Hendrik: "Ik moet tanken!", dus we zijn naar een tankstation gereden, en omdat we ondertussen ook wel honger hadden gekregen, hebben we bij de McDonald's lekker wat te eten gehaald.
Toen we weer in het het Hikers gebied waren, moest Wouter K. pissen, en net toen hij z'n blaas stond te legen, kwamen er ineens Hikers uit de bosjes! Ze moesten wel, want Wouter stond bijna over ze heen te zeiken! Haha, dat was onze eerste spot!
We hebben toen besloten terug naar de Kampeerboerderij te gaan, en daar was een feest volop aan de gang, dus we hebben ons goed vermaakt! We zijn erna naar bed gegaan, en Wouter heeft meteen zijn beste kant laten zien door de hele slaapzaal op bokkenpoten te trakteren.
De volgende morgen werden we wakker, en hoopten dat het allemaal een droom was geweest. We vertrokken naar een bakkerij in de buurt, alwaar we hebben ontbeten. De andere leden van de Wilde vaart hebben we nog even wijs gemaakt dat we in de sloot beland waren met de Volkswagen Polo.
Daarna zijn we naar een stad gereden, net buiten het Hikers gebied. Wouter wou namelijk een auto oplader kopen voor zijn telefoon. Het was geen slim plan, en we zijn erna naar de buurtsuper gereden om wat boodschappen te doen.
We zijn naar de kampeerboerderij gereden, en hebben daar op de groepjes radar gekeken, om vervolgens op zoek te gaan naar Hikers. We hebben nog een aantal groepjes gespot, maar het was niet genoeg om nog veel op de anderen in te lopen. Dat maakte niet uit, want we hebben wel lol gehad! Er was ook een primeur, we hebben Hikers gespot die nog nooit eerder gepakt waren!
Toen het tijd was om te eindigen hebben we zuurkool en stampot gegeten, om de avond vervolgens nog even af te sluiten met een geweldig groot feest! Je mocht er zelfs verzoeknummers SMS-en, dat was wel leuk bedacht!
Na het feest zijn we gaan pitten, en de volgende ochtend was de prijsuitreiking, we zijn tot onze grote verbazing niet eens laatste geworden!
Op de terugweg naar huis moest Wouter K. nog naar de WC, maar als je dat verhaal écht wilt horen, moet je maar even met Mel bellen.
