|
Geschiedenis Er was eens, lang lang geleden, een paar jaar om precies te zijn, een groepje baldadige jongelui, oh nee, het was de wilde vaart van Greate Pier, en die had zich belast met de niet al te gemakkelijke taak van het bootsonderhoud. Toen iedereen gebukt onder de zware laatste lootjes en het zware weer chagarijnig voor zich uit zat te snotteren (klik hier voor het complete verhaal), vond deze het fantastisch om een van de boten van de zeeverkenners een andere naam toe te kennen. Zo werd de otter snotter en op die manier was er een naam geboren. Maar er was nog geen internetsite. Het was namelijk zo dat toen de dag na de bewuste naamsverandering van de otter de wiva terugkeerde naar de plaats van het misdrijf (om foto's te maken en zo belastend bewijs tegen zichzelf voor het nageslacht vast te leggen), dat toen Floris ook even kwam jenen. En toen was de boot aan: het viel ons op dat hij geen idee had wie verantwoordelijk was voor deze actie (ook al was reeds duidelijk geworden wie de verantwoordelijke was voor de brandveiligheidsinstallatie) en het bleek niet al te moeilijk hem in de waan te laten dat we er niets mee te maken hadden. Onze beveriligingscamera heeft zijn verbaasde uitdrukking vastgelegd. Kijk maar naar zijn hoofd. Floris vond het een erg grappig gezicht. Niet z'n eigen, wat je zou kunnen verwachten, maar het snotter op zijn otter.
We vonden dit wel leuk, ook de volgende (zater)dag toen iedereen die in de botenloods kwam geen idee had wie dit nu toch gedaan zou kunnen hebben (ondanks dat deBootsman herhaaldelijk vermeld had dat wij de schuldigen waren, hij is kennelijk niet zo betrouwbaar...). Dat gaf ons nieuwe moed om toch maar niet op te biechten en alles stil te houden. Sommigen waren ervan overtuigd dat ze het wel uit Harry gekregen zouden hebben wanneer hij er iets mee te maken zou hebben. Iedereen tastte dus in het duister omtrent de daders van deze mysterieuze aanslag en het bleek later dat hierover nog verscheidene verhitte discussies zijn gevoerd tussen niet-betrokkenen. Omdat we het op een gegeven moment we genoeg vonden worden, en omdat we wilden voorkomen dat we de reden zouden zijn van misplaatste doch goedbedoelde wraakacties tegen tibrag, besloten we dat we maar moesten opbiechten dat wij debet waren aan deze stomme stunt. Hoe we dat zouden willen moeten kunnen doen was echter nog de vraag. Om face to face aan Wim op te biechten dat wij de snotters waren leek ons niet zo'n fantastisch plan, omdat we verwachtten dat er wel een of andere scheldkarbonade zou volgen. Omdat we graag alle details over het hoe en waarom wilden spuien leek ons een puik plan om dit schriftelijk te doen. En om ervoor te zorgen dat iedereen toegang zou moeten hebben tot deze tekst moest deze tekst wel online komen.
Toen de site eenmaal online stond was het alleen nog maar een kwestie van (anoniem) een mailtje naar iedereen van scouting sturen van wie wij het emailadres hadden en een berichtje te plaatsen in het T-boek van Floris, en toen was iedereen op de hoogte van het bestaan van snotter.tk. Op dat moment was het alleen nog maar een kwestie van updaten en uitbouwen. Snotter.tk groeidegestaag en werd een instituut. Leden en oud-leden hebben de groep herhaaldelijk gecomplimenteerd met hun mooie website, en dan werd niet groteworm.tk bedoeld.
De eerste gastenboekterrorist was al in aantocht. Deze heeft een vader die erg sterk en vooral erg groot is en daarom zullen we zijn achternaam niet noemen. Het is echter dezelfde achternaam als die van een bepaalde andere zeeverkenner. Het is me wat. Deze gastenboekterrorist, codenaam Jelle J, gaf zich uit voor zowel Jeroen als Irma en beweerde dat hij rookte met een zonnebril op en veel bier dronk. En nog een aantal andere dingen maar die zullen we hier beter niet herhalen. Door de uitstekende inzet van de webmaasters is deze terrorist al snel in de kraag gevat en hij stond met een mooie foto op de site. En met een iets minder mooie foto, maar bij nader onderzoek bleek hij dat niet te zijn. Anyway (N.I.W.), de gratis server van snotter.tk, het niet nader te noemen (geen reclame!) freewebs.com, werd door ons overbelast: we overschreden de limiet met ongeveer 400%. Bovendien hadden we de verplichte reclame niet op onze site. Daar nam het wederom niet nader te noemen (nog steeds geen reclame) freewebs geen genoegen mee, en halverwege juni 2005 werd ons de toegang geweigerd. Vanaf dat moment hebben we herhaaldelijk geprobeerd onze verbindtenis met ze op te zeggen, maar dat ging niet van een leien dakje. Begin okteber 2005 was het eindelijk gelukt en waren we verlost van het nog altijd niet nader te noemen (en nog steeds geen reclame) freewebs.com. Vanaf dat moment was snotter.tk niet langer online. Dit mag ook wel de
dode maand genoemd worden, een dieptepunt in het nog zo korte leven van
snotter.tk. Alleen het gastenboek bestond nog. Maar sinds begin november
2005 is snotter.tk weer online en back to business.
|