Nieuw -- Kampen -- Opkomsten -- Foto's -- Baukelien -- Snotter-- Gurbe -- Overig        

Bij het zien van die rare roze lelievlet stonden de meesten absoluut triplex: Ze konden er geen speld aan vastknopen. Nu zal eindelijk de aap uit de boom komen: wat is er met de snotter gebeurd?

Op een dag in de voorjaarsvakantie, toen Harry en Jitze op de top waren om de gele rand van de snotter te schileren, waren ze van plan om de gele rand van de snotter te schileren. Of moest er toch iets speciaals gebeuren, in verbrand met de zwangerschap van Anita, waar zij de vorige dag uitvoerend verslag van had gedaan? (Gaat er al een belletje branden?)

Klaas, die kennelijk meer doet dan thuis rondjes fietsen op de homotrainer, heeft zelfs al een naam bedacht voor het kind: Gurbe als het een jongen wordt, en Loltsje in geval van een meisje. Hij zei Lolkje, maar we moeten niet over alle slakken vallen natuurlijk.

Zodoende werd bekokhalsd iets te doen met de vlet die in de lotenboods lag. Omdat het veranderen van de naam tegenwoordig meer schering dan inslag is, was het plan al snel ontstaan om de gele rand, die toch geverfd moest worden, een ander kleurtje te geven: daar was geen speld tegen in te brengen.

In het geval van een baby wordt natuurlijk meteen aan een bepaalde kleur gedacht: babyblauw: zo niet bij Harry en Jitze. Die konden zo mooi gelegenheid maken van de kans om de hele boot roze verven. Daar draaien zij hun nek niet voor om.

Aangezien dat niet bij iedereen in goede toonaarde zou vallen, werd dat idee snel verworpen. Maar de moed werd ze niet in de schoenen geschoven, want er waren nog meer plannetjes die ten uitvoering gebracht konden worden: Kosten noch moeite werden gedaan.

Het volgende plan dat op de proppen gebracht werd was namelijk om de bakboordshelft roze te schilderen, en de rechterkant babyblauw: maar ook dit plan viel in duigen uiteen als een zeepbel, omdat het er niet uit zou zien.

Daarom werd besloten om de gele rand babyroze te verven, en dan de kleurvlakken die normaalgesproken bruin waren, babyblauw te maken. Op de ene kant zou de naam gurbe gezet worden, en aan de andere kant lolkje.

De tering was geworpen: er was dus dringend babyverf nodig, blauw was er nog voor de bever, maar roze was een ander probleem: die moest maar bij de gamma gehaald worden: het puikje van de zalm, en dat voor een appelkrats! Eigenljk was het plan babyroze te nemen, maar toen ze de Anitaroze zagen was de keus snel gekozen.

Er waren wel verscheidene medewerkers nodig om te bedenken hoe de verfmengmachine ook alweer werkte, maar de gamma-verfmengers lieten zich niet met een kluitje uit het veld slaan en redden zich er wel doorheen.

Zo kon er nog maar op een manier een kind in de kabel komen, namelijk door de blauwe verf verkeerd door elkaar te mengen: hier nam Harry het voortouw in eigen hand en hij mengde de beverblauwe verf met het grijs zodat, op advies van Jeen, die natuurlijk ook op het clubhuis zat, een fantastische babyblauw gekregen werd.

Harry en Jitze waren niet te stuiteren, het was alleen nog maar een kwestie van schilideren, en dan zou niemand meer roet in de soep kunnen gooien. Twee dagen later, toen de roze verf droog was, was het tijd en wijlen de delen die blauw geschilderd moesten worden blauw te schilderen. Daar is geen touw tussen te krijgen.

Hiervoor was Rob al op het clubhuis geweest, en zodra hij zag dat er iets mis was en dat er een roze vlet in de lotenboots lag, belde hij in paniek naar Frans. Toen die het hoorde, keek hij raar op zijn neus. "Ze hebben een boot roze geschilderd!" "Welke boot dan?" "Eeeeuh......... dat weet ik niet!"

Het verven van de namen ging nog met heel wat moeilijkheden te paard: Lolkje bleek te veel letters te hebben waarvan een mal ontbrak dus daar werd de brui ingegooid. Harry en Jitze gingen niet in pak en as zitten, dat zet namelijk geen doden in de zeik, maar besloten aan beide zijden van de snotter gurbe te zetten.

Bijna alle letters van gurbe konden uit de mal van de ouwe gehaald worden, maar voor de G gingen die vliegen niet op. Er moest dus een mal gemaakt worden voor de G, maar daar was geen koud kunstje aan.Toen die mal klaas was, konden de armen uit de mouwen gestroopt worden en de naam stond binnen een mum van tijd op de boot. Haastige spoed wordt snel beboet, maar in dit geval dus niet.

Omdat het de volgende zaterdag Baden Powelldag was en Harry en Jitze niet zeker waren of de roze vlet, liggend in de lotenboots, wel in de gaten zou vallen, werd het plan opgevat de gurbe in het water te gooien. Omdat Harry en Jitze elk ook maar twee paar handen hebben werd hier de hulp van de wilde vaart opgeroepen.

Frans er Rob wilden meteen helpen, ze op aanwijzigingen van Harry werd de trailer vanachter het plofhok weggereden en de gurbe lag er zo bovenop. Volgens Christiaan was het mogelijk de vlet tewater te laten zonder trailerhelling, en aangezien wij altijd erg anti-sceptisch tegenover Christiaan staan waren wij zeer ingetogen met dit idee.

Harry ging zeer onchalant om met de trailer, zo trots als een paus reed hij met gurbe en al pardoes tegen de steiger aan. Rob en Jitze haalden snel een paar lange planken om als schans dienst te dienen, en zodat de trailer niet gelanceerd zou worden (dat kun je op je vingers nafluiten) werden borglijntjes bevestigd aan de assen.

We hebben de zaak in goede banen gekregen en alles toch maar mooi voor elkaar gefikst. Niemand heeft vooralsnog met ons de draak aangestoken, nochtans niet voor zover we gemerkt hebben.

Zaterdags was het Baden Powelltocht. Aanvankelijk zag niet iedereen in de gaten dat er eer roze vlet in het water lag, maar Klaas en Anita stonden er verbaasd van. Ze hadden natuurlijk wel een en ander vermoed, Harry praat zijn neus nog wel eens voorbij namelijk.

Men rook wel nattigheid, maar niemand kon het met staven bewijzen. We wisten ons van de prins geen kwaad, ook al werden we duchtig aan de kaak gevoeld. We ontkenden in alle toonladders.

Klaas en Anita reageerden zeer sportief. Klaas heeft zelfs Gurbe en Loltsje ballen gebakken, die we op broodjes met satésaus verorberd hebben. We lustten er wel soep van! Ze vlogen als warme bootjes over de bar!

We willen natuurlijk niemand tegen ons harnas injagen, en daarom hopen we dat je deze actie, nu je het hoe en waarom weet, weet te waarderen. Nu kunnen we met een schone luier beginnen. Want eeuwig duurt het langst...