Nieuw -- Kampen -- Opkomsten -- Foto's -- Baukelien -- Snotter-- Gurbe -- Overig        

Het begon met banjers, gewaagd aan elkaar. Want niets is te dol en niets is te raar. Een boot met bonte kleuren heeft al gauw de naam gurbe. Maar wat lees ik nu typ ik gurbe wat dom het moet natuurlijk kameleon (kameloen) zijn. Maar nu even serieus:

Het was op een woensdag, 17 mei, toen Rob zich afvroeg waneer de brio zeilmarathon was, waar hij van gehoord had via een collega. Omdat hij het niet zeker wist of ze daar wel heen konden ging hij maar langs huize De Vries, daar was vast wel iemand. En ja hoor: daar aangekomen zat Frans aan zijn boeken te leren.

Toen Rob binnenkwam zijn ze op de computer gaan zitten om te kijken wanneer het was. Tot hun verbazing was het die woensdag de laatste dag al dat je je op kon geven: de race was al de volgende zaterdag Dus toen zijn ze gaan uitzoeken wat er die zaterdag gaande was op het clubhuis vanwege de gezamenlijke opening van het zeilseizoen.

Maar er was volgens Jitze helemaal niets geregeld dus konden zij wel mee doen aan de 19de brio zeilmarathon te Terherne. Nu alleen nog kijken wie er mee wilde, dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Omdat iedereen niet te bereiken was heeft Rob tot 18.25 afgewacht en hij heeft toen gezegd "Ik ga naar huis we bellen ze vanavond wel". Die avond heeft Rob om 20.00 Frans gebeld en toen afgesproken dat hij Floris zou bellen en Frans zou Wouter bellen .

Toen Rob Floris thuis nog niet te pakken kreeg dacht hij mij probeer mobiel nog eens. Tot zijn verbazing kreeg hij hem aan de lijn en Floris zei dat hij wel mee wilde doen. Dus toen hadden ze eindelijk de derde deelnemer want er was een minimum van drie. Rob belde weer Frans die op zijn computer zich heeft opgegeven. Niemand wist of Wouter mee kon.

Tijdens het telefoongesprek hebben Rob en Frans afgesproken om donderdag de boot klaar te maken. Die donderdag was Rob een beetje laat, omdat hij het een beet je vergeten was en hij was net even in de stad en toen belde Frans. Rob dacht waarom belt hij en zegt hij waar blijf je Rob. Toen heeft Rob het winkelen maar afgekapt en heeft hij Frans gebeld om te vragen waar hij was. Hij zei bij de rotonde. Toen Rob daar aankwam zei hij sorry vergeten…

Toen ze op het clubhuis aankwamen zijn ze op zoek gegaan naar de grootste en beste reserve fok, omdat… je weet het vast nog wel van het lentekamp en het zeilen met de scheur van 1.5 meter. En de gaatjes in de fok dus die ging ook maar mee naar zeilmakker. Daarom hebben ze zeilen gezocht Tijdens het zoeken kregen ze te horen dat Wouter K. ook mee ging.

Toen is Floris gebeld om te vragen of hij ook thuis was. Dat was hij natuurlijk niet, dus hij zei tegen Rob ik bel wel even terug als ik thuis ben. Die avond is ook een jaaglijn in de zeerob gehangen en aldie dingen die je gebruiken kan zijn klaargezet. Toen we bijna naar huis gingen belde Floris nog en die heeft toen uit gezocht hoe laat wij 's vrijdags de vlaggen en het nummer moesten ophalen in Terherne. Dat was half 8.

En om 20.30 was er een routebeschrijving. Die vrijdag zijn wij daar dus heen gegaan. Toen we daar waren hoorden we dat we als we finishen dat we dan minstens al derde zouden zijn: in onze klasse deden er maar drie mee! Toen we daar aan het praten waren namen ook enkele niet-aanwezigen (Jitze en Wouter) deel aan het gesprek. Ja, de techniek staat voor niets in deze moderne tijden.

Toen we die routebeschrijving hadden gehad, en na het stellen van al onze vragen, zijn wij naar het clubhuis vertrokken. We zijn nog even langs het bedrijf waar Floris werkt gereden. We noemen geen namen want dan maken wij reclame en daar willen wij dan wel iets voor terug hebben. Een zeilpak bijvoorbeeld.

Maar toen wij daar waren kon Floris de waterpomp niet vinden dus zijn wij langs zijn huis gereden en hebben wij gekeken of de pomp van Floris tegen water kan. Dat kon die pomp niet.

Rob heeft toen Floris' kisten geleend, en een tonnetje. En nadat we daar geweest waren, zijn we naar het clubhuis gegaan om alles klaar te zetten. Dat hadden we al gedaan bij de zeerob, maar als je dan ineens met de zeearend gaat moet je even alles veranderen. Toen wij daar aankwamen waren de harde baukelienwerkers er ook nog. Ze waren een biertje aan het drinken. We hebben de zeilen van de zeearend en de gurbe verwisseld vanwege het lummelbeslag, omdat het lummelbeslag van de zeearend niet helemaal werkt.

Je kunt er niet meer mee reven, dat is eigenlijk niet erg niet want dat doen we toch nooit, maar als je in een wedstrijd zit en je móet reven is het wel leuk dat het kan. Dus toen hebben wij het zeil overgezet en de rest van de dingen, zoals jaaglijn en vlaggenlijntje. Toen we daar mee klaar waren zijn we snel naar huis gegaan om toch nog 4 uurtjes te slapen.

Toen hij wakker werd heeft Rob Frans en Floris gebeld om te kijken of ze ook al wakker waren Floris nam op, Frans niet. Rob was nog in gesprek. Dus toen Rob om even over 5 naar het clubhuis fietste hoopte hij dat er al iemand zou zijn. Toen hij daar aankwam waren tot zijn verbazing Frans en Wouter er al. Wouter heeft de boot naar de zijkant van het clubhuis gewrikt.

Toen hij daar lag, niet Wouter maar de boot, hebben wij de boot opgetuigd en toen we bijna weggingen kwam Floris en die zag dat er bijna geen schroef meer in het lummelbeslag zat. Dus Wouter haalde schroeven en Rob blokken voor de fokkeschoot. Toen wij die dingen hadden konden we eindelijk weg. Toen wij wegvoeren zagen we dar er ook andere mensen weg gingenen.

Die hadden twee boten van de buurman gehuurd, en deden ook mee aan de briorace. Toen we eindelijk vertrokken waren konden zij ons niet bijhouden. Wij moesten wel opschieten want wij startten al om 7.00 uur, en er zaten nog maar twee schroeven in de mast! Dus draaiden we er snel 5 bij in voor de zekerheid.

Toen wij op het Sneekermeer waren en wij langs die boot voeren die de startlijn creëerde, toen ging het startschot. Dat noem je nou timing. Alleen moesten Wouter Frans en Floris hun regenkleding nog aan en vertrekken. Toen ze dat aan hadden zijn wij op weg gegaan naar de Goëngrijpster Poelen. Dat was wel leuk om in dat stuk met zijn alleen op te kruisen en dan niet je slag missen net als wat wij deden maar net als onze tegenstander de tweemaster die deed het direct goed.

Dus toen wij voor de tweede keer die slag maakten ging het goed en kwamen wij mooi hoog uit. Zo dat wij iemand konden laten jagen. Zo gezegd zo gedaan dus hebben wij de eerste jager genaamd Floris Dolkens even op de wal gezet om daar te gaan jagen (voor de dommies: dat is de boot voorttrekken met een touw). Wij waren trouwens de eersten die gingen jagen, het staat op camera.

Dat deden we om niet een slag in het vaartje tussen het Sneekermeer en de Goëngrijpster Poelen te hoeven maken. En om de tegenstander bij te benen, want ja in het begin hadden wij nog een tegenstander. Dat was een tweemaster die waren niet zo makkelijk bij te houden die twee masten.

Om bij ze in de buurt te blijven hebben we veel moeten jagen. Dat komt omdat die tweemaster scherper kon varen dan wij en we hadden de hele dag wind tegen. Alleen bij een brug was hij niet zo snel want die tweede mast gaat niet zo makkelijk naar beneden bij een brug.

Toen wij op de Goëngrijpster Poelen aankwamen zagen we dat de tweemaster daar ook nog was, ze waren bezig met een rif in hun zeil dus konden wij weer bij ze in de buurt komen. Toen ze dat hadden gedaan waren ze veel sneller. Ze waren zo goed in het kruisen dat we ze bijna niet bij konden houden.

Het was moeilijk om bij ze in de buurt te blijven met een lelievlet, maar met veel moeite is het ons toch gelukt om ze bij te houden. Dat deden we omdat wij dan poulewinnaar zouden kunnen worden.

Om een prijs te winnen en te laten zien dat het ook met een lelievlet kan, een tweemaster verslaan, omdat die tweemaster beter kan kruisen dan een lelievlet (dat is niet zo gek want kruisen dat is een minpunt van een lelievlet)

Ze kwamen eerder dan wij bij de eerste brug en ze gingen daar aanlegen om hun masten te strijken. Onze voordelen lagen bij bruggen, omdat een mast strijken bij een vlet heel snel kan
en die voordelen hebben wij bij de eerste brug ook gepakt. Toen wij zagen vanuit de verte dat ze gingen aanleggen begonnen wij al te glunderen.

Toen ze daar aanlegden deden ze nog rustig omdat we dachten dat ze vast dachten dat wij ook dachten dat we moesten aan leggen. Maar je weet vast wel hoe dat gaat bij een lelievlet: Wouter wrikken, Frans grootzeil laten zakken, Rob grootzeil op vangen borgbout er uit mast naar beneden, Floris niets doen en doorvaren maar. Mast laag houden en door varen en zodra je mast weer omhoog kan doe je dat snel en zet je hem weer vast. Zeil om hoog en varen maar. Je had de gezichten van de bestuurders van de tweemaster moeten zien!

We zagen ze nog onder de brug vandaan komen toen wij de Langweerder Wielen al over waren. De rest van de dag hebben we ze niet meer gezien. Wel jammer, nu was de competitie eruit, maar we hebben het wel van ze gewonnen, en dat is dan weer mooi meegenomen.

De hele rest van de brio zeilmarathon hebben wij moeten laveren Dat kwam omdat de wind draaide zo dat iedere keer als wij dachten nu hoeven we niet meer te kruisen moest het toch en dat heeft heel veel energie en tijd gekost.

Dat is wel jammer maar aan de wind kun je niks doen. Tot de Schasterbrug hebben wij de rest kunnen bij houden, maar na die brug hadden wij geen kracht meer om te roeien en jagen. Dus gingen we toen maar zeilen.

Dat heeft heel veel tijd gekost, het was ook wel jammer dat we op het Tjeukemeer ook moesten laveren. Als dat niet had gehoeven waren wij misschien wel op tijd bij de checkpoint geweest en dat waren we nu niet. Jammer maar dat was jammer maar als troost staan wij wel zeilend op het Tjeukemeer op de site van de brio en slepend werden we daarna teruggesleept naar Terherne

Daar hebben wij de vlaggetjes weer ingeleverd voor de borg en nog even gevraagd hoe laat de prijsuitreiking was. Toen we dat wisten zijn we weer naar de boot gegaan en zijn we terug gezeild. Door de sluis kregen wij een lift en toen weer kruisen. Kruisen daar werden we gek van die dag na 4 slagen op het Sneekermeer konden we niet meer, dus zijn we in de luwte van het starteiland gaan liggen en heeft Floris Jitze gebeld dat hij ons ook kon ophalen.

En dat konden ze niet dat vonden we wel klote dus toen zijn we naar de overkant van het Prinses Margrietkanaal gezeild. Toen we daar lagen hebben we Erik gebeld en die had wel zin om een boot terug te varen anders moest hij met zijn kinderen naar een of andere film gaan kijken dus hij had een mooi smoesje. Toen hebben we daar op hem gewacht, hij was zo slim om een motor mee te nemen. Toen hij er was zijn Frans Wouter en Floris met de auto naar het clubhuis gegaan en hebben Erik en Rob de boot teruggevaren.

Dat was heel erg leuk met Erik varen. Erik vaart met een vlet als of het een scharrel is die hebben ervaring met kruisen. Toen Rob en Erik op het clubhuis aankwamen stond er een koude hamburger en koude patat op Rob te wachten. Van de McDonalds. I'm lovin' it!

kijk ook op briozeilmarathon.nl
voor meer foto's klik hier